De frisse lucht in! Laten we gaan wandelen.

Donderdag 15 maart 2018

Mooie thema's komen er wekelijks bij WW voorbij. Deze week is het thema 'De frisse lucht in! Laten we gaan wandelen'. Wandelen oké, maar op een gegeven moment ben ik al die frisheid wel zat hoor. Ik woon trouwens in de polder, dus doe dan maar niet net alsof je de frisse lucht in gaat als ze aan het gieren zijn, of (en echt dat vind ik nog erger) spruitjes aan het oogsten zijn. Brrrrr.

Nu ben ik al helemaal geen liefhebber van groenten, driewerf hoera voor het feit dat die nare groentegroep in de schijf-van-vijf hun plekje met het fruit delen, maar spruiten spannen toch wel de kroon. Onooglijke kleine groene balletjes, met al die stomme blaadjes die loslaten, een hel om schoon te maken, en ze stinken zowel bij oogsten, bereiden én eten! Door God persoonlijk uitgevonden om peuters en kleuters te straffen, denk ik zo. En de oudere jongere die nu dit stukje schrijft.

Rode kool. Nog zo eentje. Laatst zag ik daar een soep van voorbij komen. Serieus: páárse soep?! Nog erger zijn dan bieten: hebben uuuuuuren nodig om gaar te worden, geven meedogenloos af, en smaken naar de grond waar ze uitkomen, hoe je ze ook klaar maakt. Dan loop ik toch liever een blokje om.

En daar ging het om. De frisse neus, de wandeling die op je wacht. Wandelen is iets dat altijd kan. Ook bij regen en wind (niet de storm van 18/1, dat was niet het juiste moment om naar buiten te gaan, tenzij je zeker was dat je nog niet op je streefgewicht zat: je had echt wel een beetje body nodig om in dat weer op de benen te blijven staan), sneeuw, kou of warmte. Wandelen kan altijd. Je hoeft er geen enkele kekke sportoutfit voor aan te doen, er zijn geen spiegels in de buurt die je onzeker maken, de weg ligt voor je en oordeelt niet.

 

En toch doe ik het te weinig.

Lorraine Kloos
WW Member